بله، قالب‌گیری تزریقی زباله تولید می‌کند، اما فرآیند تولید بسیار کارآمدی است که در آن بیشتر این زباله‌ها مدیریت و بازیافت می‌شوند.
انواع زباله های تولید شده
ضایعات در قالب گیری تزریقی در درجه اول به دو دسته تقسیم می شوند:
زباله های فرآیندی: این امر ذاتی خود فرآیند قالب گیری است.
- رانرها و اسپروها: اینها کانال هایی هستند که پلاستیک مذاب را به داخل حفره های قالب هدایت می کنند. پس از تشکیل قطعه، اینها جامد می شوند و از محصول نهایی جدا می شوند.
- فلاش: پلاستیک اضافی که از خط جداکننده قالب بیرون می ریزد، اغلب به دلیل فشار زیاد یا بستن ناقص قالب.
- قطعات معیوب: اینها محصولات تمام شده یا نیمه تمام{0}} هستند که به دلیل مشکلاتی مانند تنظیمات نادرست ماشین، اشکال در طراحی قالب، یا آلودگی مواد، استانداردهای کیفیت را برآورده نمی‌کنند.
مدیریت زباله و بازیافت
یکی از ویژگی های کلیدی قالب گیری تزریقی مدرن، مدیریت موثر این زباله ها است. ضایعات فرآیند، مانند رانرها و اسپروها، به سادگی دور ریخته نمی شوند.
- آسیاب کردن: پلاستیک اضافی جمع آوری شده و وارد دستگاه آسیاب می شود که آن را به گلوله های پلاستیکی کوچک یا تکه های کوچک خرد می کند.
- فرآوری مجدد: این گلوله های بازیافتی که اغلب به آنها "regrind" یا "مواد بازفرآوری شده" می گویند، سپس با مواد پلاستیکی بکر در نسبت خاصی مخلوط می شوند و برای تولید قطعات جدید به دستگاه قالب گیری تزریقی بازگردانده می شوند.
این سیستم حلقه بسته به طور قابل توجهی ضایعات مواد را کاهش می‌دهد و هزینه‌های تولید را کاهش می‌دهد و قالب‌گیری تزریقی را به یک روش تولید نسبتاً پایدار تبدیل می‌کند.
